Viscose

Viscose
Zoekend naar een minder kostbaar doek dan zijde, werd meer dan honderd jaar geleden, in 1884, de eerste kunstmatige vezel gemaakt uit de restanten van katoenpluis (linters) of van naaldhout. Men noemde het kunstzijde. Via een scheikundige verbinding van een aantal stoffen (met de zogeheten xanthogenaatreactie van Cross en Bevan uit 1892)wordt uiteindelijk de geregenereerde cellulose, het rayon verkregen.
Later, na de tweede wereldoorlog, noemde men kunstzijde daarom rayon of viscose rayon en nu heet de vroegere kunstzijde gewoon viscose, genaamd naar de stroperige vloeistof die uit de opgeloste cellulose bestaat. Door de massa door een spindop te duwen, wordt het elementaire filament verkregen. Viscose vertoont normaal een hoge glans die hard en metaalachtig is. De glans kan naar believen worden getemperd van matig tot diep mat. Gematteerde viscose is echter minder tegen zonlicht bestand dan niet gematteerde viscose. Viscose is goedkoop en wordt daarom veel gebruikt in mengvormen met bijvoorbeeld katoen, wol of synthetische vezels.
Omdat de asis van viscose uit plantaardig materiaal bestaat, komen de eigenschappen van de stof overeen met andere cellulosestoffen als katoen of linnen.Het vochtopnemend vermogen is groot, de sterkte is iets minder dan van katoen of synthetische vezels, de elasticiteit en kreukherstellendheid is gering, het is een koele stof (slecht warmte-isolerend en kan net als alle cellulosevezels worden aangetast door 'het weer'.